ROUW IS RAUW
ROUW EN VERLIES
Het klinkt alsof het alleen gaat over de dood van een dierbare. Maar verlies is zoveel meer. Het is het wegvallen van zekerheid. Het niet meer kunnen doen wat ooit vanzelf ging. Het afscheid van ouders die gaan scheiden. Het verliezen van een vriendschap, een droom, een veilige plek. En ja, soms is het ook dat hartverscheurende moment waarop een dierbare overlijdt.
Voor jongeren is rouw vaak verwarrend. Ze zijn nog volop in ontwikkeling, terwijl hun wereld plotseling stilstaat. Verdriet, boosheid, schuldgevoel, leegte – het komt in golven, onverwacht en ongefilterd. En daar moeten ze maar mee omgaan, terwijl ze vaak niet eens woorden hebben voor wat ze voelen.
“JE HIELP MIJ BEGRIJPEN DAT HET OKÉ IS OM VERDER TE LEVEN, ZONDER SCHULDGEVOEL”
Meid van 16 jaar
IK STA NAAST JONGEREN
ROUW BIJ JONGEREN
Anders dan bij volwassenen. Jongeren kunnen het ene moment heel volwassen reageren, en het volgende moment volledig terugvallen in gedrag dat we ‘kinderlijk’ noemen. Ze wisselen snel van emoties. Ze lijken soms onaangedaan, maar dat is schijn. Rouw nestelt zich stilletjes tussen hun schoolprestaties, hun humeur, hun vriendschappen, hun zelfbeeld.
Ik sta naast jongeren, zonder oordeel. Ik bied ruimte om te voelen, te praten – of juist even helemaal niet. Ieder rouwproces is uniek, dus mijn begeleiding is dat ook. Soms praten we. Soms tekenen we. Soms gooien we ballen tegen de muur om frustratie eruit te gooien. Alles mag er zijn.
Ik stem mijn coaching sessies af op de behoefte, de hulpvraag en wat past bij de jongere: de interesses, de kwaliteiten en de manier waarop we sterke kanten kunnen versterken. Een talent is een terugkerend gedragspatroon. Een sterke kant is het vermogen om te groeien.
Een hele kleine inkijk van de methodieken die ik zou kunnen inzetten:
• Verliescirkel en levenslijn: om te begrijpen wat het verlies met hen heeft gedaan en waar het in hun levensverhaal past.
• Rouwtaken van Worden (William Worden): we werken stap voor stap aan het onder ogen zien van het verlies, het uiten van gevoelens, het aanpassen aan de nieuwe werkelijkheid, en het opnieuw vormgeven van het leven.
• Narratieve therapie: jongeren mogen hun eigen verhaal herschrijven – van slachtoffer van verlies naar krachtig overlever.
• Creatieve werkvormen: zoals tekenen, schrijven, muziek of beweging, om gevoelens zichtbaar te maken waar woorden tekortschieten.
Partner van Stichting Delen is Helen
NIET (MEER) ALLEEN
WAT JONGEREN (EN OUDERS) MERKEN
De grootste winst? Jongeren voelen zich niet meer alleen. Ze krijgen grip op hun gevoel, leren dat wat ze meemaken normaal is – en dat ze daar niet aan onderdoor hoeven te gaan. Ouders merken vaak dat hun kind weer ontspant, zich opent, of eindelijk woorden vindt voor wat maanden of jaren als een knoop in hun buik zat.
Wil je weten of ik iets kan betekenen voor jouw kind – of voor jou als jongere?
Neem gerust contact op. Want verlies draag je niet alleen. En soms heb je iemand nodig die even met je meeloopt, totdat je zelf de weg weer ziet.